مصطفى النوراني الاردبيلي

495

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

* سيب امير المومنين عليه السلام فرمود : أكل التفاح نضوح للمعده . « 2 » يعنى خوردن سيب معده را پاك مىكند و مىشويد . تحقيقى كه در مركز پزشكى دانشگاه « هيروساكى » ژاپن در سال 1989 انجام شده ، فرضيه تازه‌اى را مطرح كردند كه مردم را بيش از پيش به خوردن سيب علاقمند مىسازد . اين پژوهش نشان مىدهد كه هر كس اگر روزانه سه عدد سيب بخورد احتمال افزايش فشار خون او كاهش مىيابد . « 3 » عصاره سيب درختى ، براى از بين بردن « اسيد اوريك » مفيد است . « 4 » رنگ : زرد و سرخ . ذائقه : شيرين . مزاج : گرم 1 درجه و 2 درجه و سيب ترش سرد و خشك مىباشد . مقدار خوراك : شربت آن 48 گرم و رب آن 15 گرم . محل حصول : كشمير ، هند ، ايران ، افغانستان ، اروپا و . . . مىباشد . خواص : مفرح ، مقوى دل و جگر و به علت اينكه داراى فولاد هست ، كمى هم قابض مىباشد . رنگ صورت را روشن مىكند ، رب آن اسهال سوداوى را مفيد است ، مرباى آن نافع خفقان است ، خون صالح پيدا مىكند ، در آن 90 يونيت ويتامين A و 4 ميلىگرم درصد كلسيم و 11 ميلىگرم درصد فسفر و 31 ميلىگرم درصد آهن موجود مىباشد . « 1 » مخزن المفردات تمام فوائد مذكور را نيز بيان كرده و اضافه كرده است كه آن نافع وسواس سوداوى مىباشد و نيز در سرفه خشك هم مفيد است . آب سيب را در معاجين مفرح مخلوط مىكنند .

--> ( 2 ) - حلية المتقين ، ص 56 . ( 3 ) - مجله برگ سبز ، ص 25 ، مرداد و شهريور 1371 . ( 4 ) - مجله برگ سبز ، ص 31 ، مرداد و شهريور 1371 . ( 1 ) - المفردات ، ص 313 .